กาฝากลองชิมสาหร่ายทอด – เถ้าแก่น้อย รสเผ็ด

 

ยี่ห้อสุดท้ายที่ผมทดลองชิม คือยี่ห้อโปรดของผมเองครับ “เถ้าแก่น้อย” รสเผ็ด ดังนั้นอาจต้องทำใจหน่อยว่าผมอาจจะทดลองชิมแล้วผลออกมาลำเอียงเข้าข้างยี่ห้อนี้ ฮาฮา ห้ามว่าผม เพราะผมประกาศตัวชัดเจนแล้ว …​ ยี่ห้อเถ้าแก่น้อยนี่ ไม่ใช่ผู้บุกเบิกเรื่องผลิตภัณฑ์สาหร่ายเพื่อขบเคี้ยวเล่นหรอกนะครับ แต่เป็นยี่ห้อที่เอาจริงเอาจังในการทำตลาด จนกระทั่งตลาดสาหร่ายเนี่ยกลายเป็นตลาดใหญ่ในกลุ่มของขบเคี้ยวต่างหากล่ะ ข้อได้เปรียบของยี่ห้อนี้คือ ความเป็นผู้นำตลาด นี่แหละครับ นอกจากนี้ยังมีไอเดียออกผลิตภัณฑ์สาหร่ายในรูปแบบต่างๆ ออกมาอีกเพียบเลย

ข้อมูลจำเพาะของ เถ้าแก่น้อย รสเผ็ด

ผมคิดว่านี่แหละคือรสสไปซี่แล้ว แต่เถ้าแก่น้อยเรียกชื่อรสนี้ง่ายๆ ว่า รสเผ็ด ครับ ขนาดซอง 20 บาท ให้ปริมาณหนัก 16 กรัม ถือว่าไม่ใช่ปริมาณมากเป็นอันดับหนึ่ง แต่ก็ไม่ใช่น้อยเป็นอันดับสุดท้ายครับ … ​เถ้าแก้น้อย ผลิตและจำหน่ายโดย บริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด  ถือเป็นอีกยี่ห้อนึงที่ผลิตและจัดจำหน่ายเองครับ

 

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เถ้าแก่น้อยไม่ได้ระบุคุณค่าทางโภชนาการมาให้

 

ความแตกต่างของยี่ห้อเถ้าแก่น้อยเมื่อเทียบกับยี่ห้ออื่นๆ ก็คือ ไม่มีการระบุคุณค่าทางโภชนาการต่อหนึ่งหน่วยบริโภคเอาไว้ บอกเพียงแค่ส่วนประกอบที่สำคัญ แต่ค่อนข้างละเอียดครับ … มีส่วนประกอบที่สำคัญดังนี้ครับ

  • สาหน่ายทะเล 85%
  • น้ำมันพืช 9%
  • ผงปรุงรสเผ็ด 6%
  • แต่งรสธรรมชาติ ใช้โซเดียม 5′ -ไอโนซิเนต และไดโซเดียม 5′ -กัวไนเลต เป็นวัตถุปรุงแต่งรสอาหาร

ข้อสังเกตจากส่วนประกอบที่ใช้ ด้วยความที่เป็นคนหม่ำเถ้าแก่น้อยบ่อยพอสมควร แอบอึ้งเล็กๆ ว่า น้ำมันพืชมันเยอะขนาดนี้เลยเรอะเนี่ย และที่แตกต่างจากยี่ห้ออื่นๆ ก็คือ มีการระบุชัดเจนว่ามีการแต่งรสธรรมชาติด้วยวัตถุปรุงแต่งอาหาร … เลยทำให้ผมคิดว่า เอ๊ะ แล้วยี่ห้ออื่นๆ ที่ไม่ได้บอกเนี่ย เขามีการใช้วัตถุปรุงแต่งอาหารไหมหว่า?!?

 

ทีนี้ได้เวลาพูดถึงรสชาติ

ด้วยความที่เป็นคนหม่ำสาหร่ายเถ้าแก่น้อยบ่อยๆ (ผมชอบรสวาซาบิมากที่สุด) ต้องบอกว่าไม่รู้สึกว่าเลี่ยนเลยครับ นั่นแหละ เลยทำให้ผมรู้สึกแปลกใจว่าทำไมมันมีน้ำมันพืชเป็นส่วนประกอบถึง 9% เลยทีเดียว … รสชาติของสาหร่ายเถ้าแก่น้อยเนี่ย เผ็ดกำลังดีครับ ก็สมชื่อรสเผ็ดดี …​ จุดด้อยที่ผมสังเกตเจอบ่อยๆ ก็คือสาหร่ายของเถ้าแก่น้อยนิ่มค่อนข้างไวมาก เรียกว่าใกล้เคียงกับยี่ห้อ มาชิตะ เลยแหละครับ

 

ฉีกซองเถ้าแก่น้อยกิน

 

โดยสรุปแล้ว

ด้วยความชอบส่วนตัว ขอลำเอียงว่ายี่ห้อนี้ยังไงๆ ก็อร่อยสุด (ฮาฮา) ความอร่อย และความคุ้มค่า​ (ราคา/ปริมาณ) ก็ถือว่าโอเคเลยทีเดียวครับ จะเสียก็ตรงที่มันนิ่มไวนี่แหละ แนะนำว่าซื้อซอง 40 บาท ที่มันเป็นถุงซิป จะได้กินแผ่นนึงแล้วปิดปากถุงได้ ไม่งั้นปล่อยทิ้งไว้เดี๋ยวนิ่มหมด มันจะหมดความอร่อยไปเยอะเลยทีเดียวแหละ

หลังจากจัดไป 4 ยี่ห้อ … เปรียบเทียบความถูกปากผมแล้ว ผมจัดลำดับจาก ถูกปากที่สุด ไป ถูกปากน้อยที่สุด ดังนี้ครับ

เถ้าแก่น้อย รสเผ็ด > มาชิตะ รสสไปซี่ > โอโนริ รสพริกญี่ปุ่น > ซีลีโกะ รสสไปซี่

แล้วท่านผู้อ่านล่ะ เห็นว่ายังไงครับ?

@kafaak

ในอดีตเมื่อครั้งยังไม่ต๊อกต๋อย เคยเป็นผู้บริหารฝ่ายผลิตของโรงงานอุตสาหกรรม แต่ภายหลังเลือกงานที่ให้เวลากับชีวิต เพื่อมาอัพเดตเทรนด์เทคโนโลยีมากกว่า ปัจจุบันเป็นทั้งไอทีต๊อกต๋อยในสถานศึกษา เป็นบล็อกเกอร์ต๊อกต๋อยที่เขียนไปเรื่อยทั้งเรื่องเทคโนโลยี โซเชียลมีเดีย การตลาดดิจิตอล และจิตวิทยา เป็นที่ปรึกษาด้านการตลาดดิจิตอลให้กับธุรกิจ SMEs หลายแห่ง และเป็นวิทยากรรับเชิญด้านเทคโนโลยี การตลาดดิจิตอล และโซเชียลมีเดีย เป็นบางครา

You may also like...

2 Responses

  1. TingTong Tong says:

    อยากลองชิมบ้างจังค่ะ ท่าทางจะอร่อยนะ

  2. Chiyot says:

    ส่วนตัวผมว่า เถ้าแก่น้อยไม่ค่อยอร่อย น้ำมันที่ทอดกลิ่นตุ ตุ กินมากๆสากคอ คอแห้งผาก

Leave a Reply

%d bloggers like this: